Elevator World

Elevator World (19)

ตรวจลิฟต์ประจำวัน บำรุงรักษา และตรวจสอบใหญ่ ต่างกันอย่างไร? คู่มือสำหรับผู้ดูแลอาคาร

ลิฟต์หนึ่งตัวควรได้รับการดูแลหลายระดับ ไม่ใช่แค่รอให้ช่างเข้าตามรอบแล้วถือว่าครบ การสังเกตอาการประจำวัน การบำรุงรักษาตามแผน และการตรวจสอบสภาพโดยผู้มีความรู้ มีวัตถุประสงค์และผู้รับผิดชอบต่างกัน แต่ข้อมูลของทั้งสามส่วนควรเชื่อมต่อกัน เพื่อให้ความผิดปกติเล็ก ๆ ไม่พัฒนาเป็นเหตุขัดข้องหรือความเสี่ยงด้านความปลอดภัย

บทความนี้ช่วยให้เจ้าของอาคาร นิติบุคคล และผู้ดูแลอาคารจัดระบบดูแลลิฟต์ได้ชัดเจนขึ้น โดยไม่ก้าวล่วงงานทางเทคนิคที่ต้องทำโดยช่างหรือผู้มีความรู้เฉพาะทาง

การสร้างตึกที่สูงเป็นการผสมผสานความสามารถทางเทคโนโลยีและศิลปะในการสร้างสรรค์สิ่งมหัศจรรย์ที่สร้างประทับใจให้กับมนุษย์ทุกคน และอย่างที่ไม่สามารถเพียงแค่มองเห็นผ่านดวงตาได้ เพราะภายในตึกที่สูงนั้นเป็นเส้นทางที่สำคัญที่จะพาเราไปสู่ความสูงในสถานการณ์และแง่มุมต่าง ๆ ของชีวิต และอีกหนึ่งสิ่งที่นับถือเป็นหัวใจของความสูงเหนือบริบทต่าง ๆ คือลิฟต์

 

 

    

สู่สุดยอดท้องฟ้า: 10 อันดับตึกสูงที่สุดในโลกและเทคโนโลยีลิฟต์ที่ทำให้ความสูงเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ"

การสร้างตึกที่สูงเป็นการเผชิญกับความท้าทายและทฤษฎีในการออกแบบและก่อสร้างที่มีการใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยเพื่อสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่และน่าทึ่ง แต่เพื่อให้มันเป็นจริงต้องมีลิฟต์ที่สามารถพาผู้คนขึ้นสู่ความสูงในตึกเหล่านั้น ด้วยเทคโนโลยีที่เจริญก้าวหน้า มาดูกันว่า 10 อันดับตึกสูงที่สุดในโลกนี้และลิฟต์ที่ทำให้การเดินทางขึ้นไปสู่สุดยอดท้องฟ้านั้นเป็นเรื่องง่ายอย่างไร

  1. บุรจิคาลิฟ (Burj Khalifa): ตึกสูงที่สุดในโลกที่ตั้งอยู่ที่ดูไบ, ดูไบอังกฤษ มีความสูงกว่า 828 เมตร ด้วยลิฟต์ที่เร็วและทันสมัยที่สามารถพาคนขึ้นไปยังดาดฟ้าได้ด้วยความรวดเร็วและความปลอดภัย.

  2. จินแจติง (Shanghai Tower): ตึกสูงที่สองในโลก ตั้งอยู่ที่เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน มีความสูง 632 เมตร ลิฟต์ที่ใช้ในตึกนี้มีเทคโนโลยีล้ำสมัยที่เรียกว่า TWIN ที่สามารถเคลื่อนที่ได้ในทิศทางตรงข้ามกันและสามารถขับเคลื่อนไปสู่ชั้นสูงๆ ได้.

  3. อาบูดาบีสคัลิฟ (Abraj Al Bait Clock Tower): ตั้งอยู่ใกล้กับมักกะสัน, ซาอุดีอาระเบีย และเป็นส่วนหนึ่งของโคมเพลส มีความสูง 601 เมตร ลิฟต์ที่ใช้ในตึกนี้สามารถพาผู้คนขึ้นไปยังมาตรฐานสัญญาณอิสลามที่สำคัญได้.

  4. เควสต์เอเชียซายเออร์ (Ping An International Finance Centre): ตึกสูงที่สี่ในโลก ตั้งอยู่ที่เมืองเซินเจิ้น, ประเทศจีน มีความสูง 599 เมตร ลิฟต์ที่ใช้ในตึกนี้ได้รับการออกแบบเพื่อสร้างประสบการณ์การเดินทางที่คล้ายกับการเข้าสู่ตัวรถยนต์.

  5. Lotte World Tower: ตึกสูงที่ห้าในโลก ตั้งอยู่ที่โซล, เกาหลีใต้ มีความสูง 555 เมตร ลิฟต์ที่ใช้ในตึกนี้ใช้เทคโนโลยีความเร็วสูงในการขับเคลื่อน.

  6. ตึกชิดางองค์ประชุมแห่งชาติประชาชนสหรัฐอเมริกา (One World Trade Center): ตึกที่สูงที่หกในโลก ตั้งอยู่ที่นิวยอร์กซิตี, สหรัฐอเมริกา มีความสูง 541 เมตร ลิฟต์ที่ใช้ในตึกนี้ได้รับการออกแบบให้มีประสบการณ์แห่งความท้าทายและความเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์.

  7. ตึกจูฮายอา (China Zun): ตึกที่สูงที่เจ็ดในโลก ตั้งอยู่ที่เมืองเปโก้, ประเทศจีน มีความสูง 528 เมตร ลิฟต์ในตึกนี้ได้รับการออกแบบให้ทันสมัยและมีความปลอดภัย.

  8. ตึกเตาหูชายแขวน (Tianjin CTF Finance Centre): ตึกที่สูงที่แปดในโลก ตั้งอยู่ที่เมืองเทียนจิ้น, ประเทศจีน มีความสูง 530 เมตร ลิฟต์ที่ใช้ในตึกนี้มีเทคโนโลยีล้ำสมัยในการเคลื่อนที่.

  9. ตึกลินคอนแอล (LINC KL): ตึกที่สูงที่เก้าในโลก ตั้งอยู่ที่กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย มีความสูง 468 เมตร ลิฟต์ที่ใช้ในตึกนี้เป็นเทคโนโลยีมาตรฐานสูง.

  10. ตึกกรีนแลนด์ทาวเวอร์: ตึกที่สูงที่สิบในโลก ตั้งอยู่ที่เมืองหูเป่ย์, ไต้หวัน มีความสูง 508 เมตร ลิฟต์ในตึกนี้มีความเร็วสูงในการขับเคลื่อน.

ตึกที่สูงที่สุดในโลกเหล่านี้ไม่เพียงเป็นสัญลักษณ์ของความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและสถาปัตยกรรมเท่านั้น แต่ยังแสดงถึงความสำคัญของลิฟต์ที่สามารถพาผู้คนขึ้นสู่ท้องฟ้าและเปิดโอกาสให้กับประสบการณ์ที่ไม่เหมือนใครในการเดินทางไปยังสถานที่สูงสุดของโลกนี้

 

 

หลังน้ำท่วม การแจ้งช่างเพียงว่า “น้ำเข้าลิฟต์” อาจยังไม่เพียงพอ เพราะระดับน้ำ ตำแหน่งที่ได้รับผลกระทบ ระยะเวลาที่แช่น้ำ และสถานะระบบไฟฟ้าของแต่ละอาคารแตกต่างกัน ข้อมูลและภาพถ่ายที่เป็นระบบช่วยให้ช่างเตรียมคน เครื่องมือ อะไหล่ และขอบเขตการตรวจได้เหมาะสมขึ้น รวมถึงช่วยประกอบการประเมินความเสียหายและการเคลมประกัน

อย่างไรก็ตาม การบันทึกข้อมูลต้องทำจากพื้นที่ที่ได้รับการยืนยันว่าปลอดภัยแล้วเท่านั้น ห้ามเปิดประตูชั้น ลงบ่อลิฟต์ เปิดตู้ควบคุม หรือสัมผัสอุปกรณ์ไฟฟ้าเพื่อถ่ายภาพด้วยตนเอง งานภายในพื้นที่จำกัดและส่วนที่เกี่ยวข้องกับไฟฟ้าต้องเป็นหน้าที่ของผู้มีความรู้และได้รับอนุญาต

1. เริ่มจากลำดับเหตุการณ์ ไม่ใช่เริ่มจากการรื้ออุปกรณ์

ก่อนทำความสะอาดหรือเคลื่อนย้ายสิ่งของ ให้บันทึกเหตุการณ์เท่าที่ทราบ ได้แก่ วันที่และเวลาที่เริ่มพบน้ำ ระดับน้ำสูงสุดโดยประมาณ เวลาที่หยุดใช้งานลิฟต์ เวลาที่ตัดไฟ และเวลาที่เริ่มสูบน้ำ หากมีฝนตกซ้ำ น้ำไหลย้อน หรือไฟดับหลายครั้ง ให้บันทึกแยกไว้ด้วย

ข้อมูลลำดับเวลาช่วยให้ช่างประเมินได้ว่าอุปกรณ์ใดอาจสัมผัสน้ำหรือความชื้นนานเพียงใด และช่วยแยกอาการที่เกิดก่อนน้ำท่วมออกจากอาการที่เกิดหลังเหตุการณ์

2. ถ่ายภาพรวมก่อน แล้วจึงถ่ายภาพระยะใกล้

แนวทางของ National Flood Insurance Program แนะนำให้บันทึกความเสียหายก่อนทำความสะอาด โดยถ่ายทั้งมุมกว้างและระยะใกล้ สำหรับพื้นที่ลิฟต์ควรเริ่มจากภาพรวมของโถงลิฟต์แต่ละชั้น ทางที่น้ำไหลเข้ามา และตำแหน่งประตูชั้นเมื่อเทียบกับคราบน้ำ

จากนั้นจึงถ่ายรายละเอียดที่มองเห็นได้จากพื้นที่ปลอดภัย เช่น คราบระดับน้ำ ตะกอนบริเวณธรณีประตู สนิมหรือสีเปลี่ยน อุปกรณ์ภายนอกที่หลุด และร่องรอยความเสียหายรอบผนัง ไม่ควรใช้โทรศัพท์หรือไม้ยื่นเข้าไปในช่องประตูหรือปล่องลิฟต์

3. เก็บหลักฐานระดับน้ำให้เห็นตำแหน่งอ้างอิง

ภาพคราบน้ำจะมีประโยชน์มากขึ้นเมื่อเห็นตำแหน่งอ้างอิง เช่น พื้นสำเร็จ ธรณีประตู ปุ่มกดชั้น หรือผนังข้างประตู ควรถ่ายภาพให้เห็นทั้งคราบน้ำและบริเวณโดยรอบในเฟรมเดียว แล้วจึงถ่ายภาพใกล้เพิ่มเติม

หากวัดระดับได้จากจุดปลอดภัย ให้ระบุหน่วยและจุดที่ใช้วัดอย่างชัดเจน ไม่ควรเดาตัวเลขจากภาพเพียงอย่างเดียว และห้ามลงไปวัดในบ่อลิฟต์หรือพื้นที่ที่ยังมีน้ำขัง

4. บันทึกข้อมูลระบุตัวลิฟต์ให้ตรงเครื่อง

อาคารที่มีลิฟต์หลายตัวควรแยกข้อมูลรายเครื่อง ระบุหมายเลขลิฟต์ ตำแหน่งหรืออาคาร ยี่ห้อ รุ่น หมายเลขเครื่อง และบริษัทที่ดูแล หากมีป้ายข้อมูลอยู่ในบริเวณที่เข้าถึงได้อย่างปลอดภัย ให้ถ่ายภาพป้ายทั้งแผ่นให้ชัดเจน

ควรแนบประวัติซ่อมล่าสุด รายการอะไหล่ที่เพิ่งเปลี่ยน รายงานตรวจครั้งก่อน และคู่มือที่มีอยู่ ข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้ช่างตรวจสอบสเปกและเปรียบเทียบสภาพก่อนกับหลังน้ำท่วมได้เร็วขึ้น

5. บันทึกอาการก่อนหยุดระบบโดยไม่ทดลองเดินเครื่องซ้ำ

จด Error code ที่ปรากฏก่อนปิดระบบ รวมถึงเสียง กลิ่น การสั่น ประตูค้าง การจอดไม่ตรงชั้น หรือไฟแสดงผลผิดปกติ หากมีกล้องวงจรปิดหรือบันทึกแจ้งเหตุของอาคาร ให้เก็บเวลาที่เกี่ยวข้องไว้

ข้อมูลนี้ควรเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงก่อนหยุดระบบ ไม่ควรเปิดไฟหรือรีเซ็ตลิฟต์เพื่อสร้าง Error code ใหม่ OSHA เตือนว่าเมื่อมีน้ำอยู่ใกล้วงจรหรืออุปกรณ์ไฟฟ้า ต้องควบคุมแหล่งจ่ายและไม่เข้าใกล้อุปกรณ์ขณะพื้นเปียก

6. แยกข้อมูลตามพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ

เพื่อให้สื่อสารง่าย ควรแบ่งรายงานอย่างน้อยเป็น 4 พื้นที่:

  1. โถงลิฟต์และประตูชั้นแต่ละชั้น
  2. ห้องเครื่องหรือพื้นที่ชุดขับ หากมีและสามารถสังเกตจากจุดที่อนุญาต
  3. ตู้ควบคุมและอุปกรณ์ไฟฟ้า — บันทึกโดยช่างเท่านั้นหากต้องเปิดตู้
  4. บ่อลิฟต์และใต้ห้องโดยสาร — บันทึกโดยช่างผู้มีหน้าที่เท่านั้น

หากไม่ทราบว่าบางพื้นที่ได้รับผลกระทบหรือไม่ ให้ระบุว่า “ยังไม่ได้ตรวจ” แทนการสรุปว่า “ไม่เสียหาย”

7. ข้อมูลที่ควรส่งให้ช่างก่อนเข้าหน้างาน

  • ชื่ออาคาร ที่อยู่ และผู้ประสานงานหน้างาน
  • จำนวนลิฟต์และหมายเลขเครื่องที่ได้รับผลกระทบ
  • ยี่ห้อ รุ่น หมายเลขเครื่อง และประเภทลิฟต์เท่าที่ทราบ
  • วันที่ เวลา และระดับน้ำสูงสุดโดยประมาณ
  • จุดที่น้ำเข้าและชั้นที่ได้รับผลกระทบ
  • สถานะปัจจุบันของไฟฟ้า การกั้นพื้นที่ และการสูบน้ำ
  • Error code หรืออาการที่พบก่อนหยุดระบบ
  • ภาพรวม ภาพคราบน้ำ และภาพป้ายข้อมูลที่ถ่ายจากจุดปลอดภัย
  • ประวัติซ่อมบำรุงล่าสุดและข้อมูลผู้ดูแลเดิม
  • ข้อจำกัดการเข้าพื้นที่ เช่น น้ำยังขัง โครงสร้างเสียหาย หรือไฟฟ้ายังไม่ปลอดภัย

การส่งไฟล์ควรตั้งชื่อให้อ่านง่าย เช่น อาคาร-ลิฟต์หมายเลข-วันที่-ตำแหน่งภาพ และเก็บไฟล์ต้นฉบับไว้ ไม่ควรแก้ไขภาพจนทำให้รายละเอียดหรือวันที่สูญหาย

8. เอกสารที่ควรขอหลังช่างตรวจ

หลังการตรวจ ควรขอรายการพื้นที่และอุปกรณ์ที่ตรวจ พบอะไรบ้าง รายการที่ต้องทำความสะอาด ซ่อม หรือเปลี่ยน ผลการทดสอบ ข้อจำกัดในการใช้งาน และผู้รับผิดชอบการอนุมัติเปิดระบบ หากมีข้อบกพร่องที่ยังไม่แก้ ควรระบุสถานะและเงื่อนไขติดตามให้ชัดเจน

HSE ระบุว่าหลังเหตุการณ์พิเศษซึ่งอาจกระทบความปลอดภัยของอุปกรณ์ยก ควรมีการตรวจโดยผู้มีความรู้และจัดทำรายงาน ข้อมูลนี้ใช้เป็นหลักการบริหารความเสี่ยง ไม่ใช่ข้อยืนยันข้อกฎหมายไทย อาคารต้องพิจารณากฎหมายในพื้นที่ คู่มือผู้ผลิต และผู้รับผิดชอบวิชาชีพที่เกี่ยวข้องด้วย

เช็กลิสต์ภาพถ่ายที่ควรมี

  • ☐ ภาพรวมหน้าอาคารหรือพื้นที่ที่น้ำไหลเข้า
  • ☐ ภาพรวมโถงลิฟต์ของทุกชั้นที่ได้รับผลกระทบ
  • ☐ ภาพคราบระดับน้ำพร้อมจุดอ้างอิง
  • ☐ ภาพธรณีประตูและรางประตูจากด้านนอก
  • ☐ ภาพปุ่มกดหรือจอแสดงผลที่เสียหายโดยไม่เปิดใช้งาน
  • ☐ ภาพหมายเลขลิฟต์ ยี่ห้อ รุ่น หรือป้ายข้อมูลที่เข้าถึงได้อย่างปลอดภัย
  • ☐ ภาพตะกอน สนิม หรือความเสียหายที่มองเห็นจากพื้นที่ปกติ
  • ☐ ภาพการกั้นพื้นที่และสถานะหลังหยุดใช้งาน
  • ☐ ภาพภายในตู้ บ่อลิฟต์ หรือใต้ห้องโดยสารโดยช่างผู้มีหน้าที่เท่านั้น

สิ่งที่ไม่ควรทำเพื่อให้ได้ภาพ

  • ห้ามงัดหรือเปิดประตูชั้น
  • ห้ามลงบ่อลิฟต์หรือปีนเข้าไปในปล่อง
  • ห้ามเปิดตู้ไฟ ตู้ควบคุม หรือฝาครอบอุปกรณ์
  • ห้ามสัมผัสสายไฟ ปลั๊ก สวิตช์ หรืออุปกรณ์ขณะพื้นเปียก
  • ห้ามรีเซ็ต จ่ายไฟ หรือสั่งลิฟต์ให้วิ่งเพื่อถ่ายวิดีโอ
  • ห้ามขยับหรือทำความสะอาดชิ้นส่วนสำคัญก่อนช่างบันทึกสภาพ เว้นแต่ผู้มีหน้าที่สั่งเพื่อระงับอันตราย

สรุป

ข้อมูลที่ดีไม่ได้แทนการตรวจหน้างาน แต่ช่วยให้การตรวจเริ่มต้นได้ตรงจุดและลดการสื่อสารที่คลาดเคลื่อน หลักสำคัญคือบันทึกภาพรวมก่อนภาพใกล้ ระบุระดับน้ำและลำดับเหตุการณ์ แยกข้อมูลรายเครื่อง และไม่เสี่ยงเข้าไปในพื้นที่อันตรายเพื่อให้ได้ภาพ

อ่านเพิ่มเติมได้ที่ น้ำท่วมกับลิฟต์ควรทำอย่างไร? 7 ขั้นตอนเพื่อความปลอดภัย, น้ำเข้าบ่อลิฟต์แล้ว อะไหล่และระบบใดเสี่ยงเสียหายบ้าง? และ หลังน้ำลด เปิดลิฟต์ได้เมื่อไร? หากต้องการส่งข้อมูลให้ทีม SPC ประเมินเบื้องต้น โปรดใช้หน้า ติดต่อ SPC

หมายเหตุ: บทความนี้เป็นคำแนะนำทั่วไป ไม่ใช้แทนการตรวจ ณ สถานที่ งานที่เกี่ยวข้องกับระบบไฟฟ้า บ่อลิฟต์ ปล่องลิฟต์ ห้องเครื่อง และอุปกรณ์นิรภัยต้องดำเนินการโดยผู้มีความรู้และได้รับอนุญาต

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

ลิฟต์ไร้สลิงที่วิ่งด้านข้างได้: MULTI เปลี่ยนปล่องลิฟต์ให้คล้ายรถไฟใต้ดินแนวตั้งอย่างไร

ถ้าลิฟต์ไม่ต้องมีสลิง และห้องโดยสารไม่ได้วิ่งแค่ขึ้นหรือลง แต่สามารถเลื่อนไปด้านข้างเพื่อเปลี่ยนปล่องได้ รูปแบบอาคารจะเปลี่ยนไปมากแค่ไหน? แนวคิดนี้ไม่ได้อยู่เฉพาะในภาพยนตร์อีกต่อไป เพราะระบบ MULTI ของ TK Elevator มีชุดทดสอบที่ทำงานได้จริงในหอทดสอบเมืองร็อทไวล์ ประเทศเยอรมนี

อย่างไรก็ตาม MULTI ยังไม่ใช่ลิฟต์โดยสารทั่วไปที่พบได้ตามอาคารส่วนใหญ่ บทความนี้จึงชวนดูทั้งหลักการ โอกาส และข้อจำกัด โดยแยกข้อมูลที่ทดสอบแล้วออกจากภาพอนาคตที่ยังต้องผ่านการออกแบบ รับรอง และติดตั้งให้เหมาะกับแต่ละโครงการ

ลิฟต์เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกที่สำคัญในอาคารสูง ไม่ว่าจะเป็นในที่อยู่อาศัยหรือสถานที่ทำงาน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ลิฟต์ที่ใช้งานมานานมักจะเกิดปัญหาต่างๆ เช่น เสียบ่อย ทำงานไม่ราบรื่น หรือมีความปลอดภัยต่ำ การปรับปรุงลิฟต์ให้ทันสมัยจึงเป็นทางเลือกที่ดีในการแก้ปัญหาเหล่านี้

เมื่อลิฟต์หยุดระหว่างชั้น สิ่งสำคัญที่สุดคืออยู่ในห้องโดยสาร ขอความช่วยเหลือผ่านอุปกรณ์ฉุกเฉิน และไม่พยายามงัดประตูหรือปีนออกด้วยตนเอง บทความนี้สรุปขั้นตอนที่ผู้โดยสารและผู้ดูแลอาคารควรรู้ เพื่อให้ทุกคนรับมือเหตุการณ์ได้อย่างปลอดภัยและเป็นระบบ

ในสมัยโบราณมีการใช้ระบบรอบขึ้น-รอบลง (Hoist and Winch) ซึ่งใช้เครื่องมือเดียวกับเครื่องกรองน้ำหรือบ่อแก้วเพื่อยกของขึ้นและลง โดยมักใช้พลังงานจากมนุษย์ สัตว์ หรือไฟฟ้าที่เกิดจากเครื่องกลหรือเครื่องยนต์ไอเดียว

เมื่อถึงปี คริสต์ศักราช 1800 ในยุโรปเกิดการพัฒนาของเครื่องยนต์ไอน้ำที่ใช้พลังงานจากไอน้ำเพื่อสร้างกำลังขับเคลื่อน ทำให้เกิดโอกาสในการประยุกต์ใช้เครื่องยนต์ไอน้ำในการขับเคลื่อนลิฟต์ ตัวอย่างเช่นลิฟต์ไอน้ำแบบแพลตฟอร์มขึ้นแรกในบันทึกประวัติศาสตร์ได้รับการติดตั้งที่โรงไฟฟ้าลอนดอนในประเทศอังกฤษในปี คริสต์ศักราช 1834

อย่างไรก็ตาม ลิฟต์โดยสารแบบไฮดรอลิกส์ที่ถูกพัฒนาโดยเฮเมนส์ Elisha Graves Otis ในปี ค.ศ. 1852 เป็นการเปลี่ยนแปลงสำคัญในอุตสาหกรรมลิฟต์ เนื่องจากใช้เทคโนโลยีใหม่ที่มีประสิทธิภาพและความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น ลิฟต์โดยสารแบบไฮดรอลิกส์นี้ได้รับความนิยมและการนำไปใช้ในอาคารสูงตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และมีการพัฒนาต่อเนื่องในอดีตและปัจจุบันจนถึงสมัยที่เราอยู่ในปัจจุบัน

 

 

ลิฟต์โดยสารตัวแรกของโลกที่รู้จักกันมากที่สุดคือลิฟต์ไฮดรอลิกส์ (Hydraulic Lift) ซึ่งถูกพัฒนาขึ้นโดยอาจารย์เฮเมนส์ ในปี ค.ศ. 1852 และได้รับการติดตั้งครั้งแรกในปี ค.ศ. 1857 ที่โรงแรมฟัลทัน ณ นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา

ลิฟต์ไฮดรอลิกส์เป็นลิฟต์ที่ใช้กระบวนการอัดน้ำในกระบวนการลูกสูบและกระบวนการส่งกำลังไปยังลิฟต์เพื่อยกขึ้นหรือลงลงไปในอาคาร โดยใช้กระบวนการอัดน้ำในภายใต้แรงดันเพื่อยกขึ้นหรือลงลงไปในอาคาร มีโครงสร้างที่เหมือนกับห้องเครื่องยนต์และท่อน้ำที่ใช้ในกระบวนการทำงานของลิฟต์

ลิฟต์ไฮดรอลิกส์ได้เป็นการนำเสนอเทคโนโลยีใหม่ที่มีประสิทธิภาพและความปลอดภัยในการยกสิ่งของและคนขึ้นลงในอาคาร นับเป็นเครื่องมือที่สำคัญในการสร้างอาคารที่มีความสูง เช่น ตึกสำนักงาน ห้างสรรพสินค้า และอาคารที่มีชั้นมาก และได้ก่อให้เกิดการพัฒนาของลิฟต์ในรูปแบบต่าง ๆ ที่เหมาะสำหรับการใช้งานและความต้องการของสถาปนิกและผู้ออกแบบอาคารทั่วโลกในปัจจุบัน

 

ในปี คริสต์ศักราช 1852 ณ New York Exposition ใน Crystal Palace (พระตำหนักคริสตัล) มีการแสดงระบบลิฟต์ที่เป็นนวัตกรรมล้ำหน้าของเฮเมนส์ (Elisha Graves Otis) โดยในการแสดงนี้เฮเมนส์ได้ทำการทดสอบและสาธิตระบบลิฟต์ที่ใช Safety Gear Break System ที่สามารถป้องกันการตกลงมาได้ ซึ่งเป็นนวัตกรรมที่ช่วยให้คนสามารถใช้งานลิฟต์ได้อย่างปลอดภัยในกรณีที่เส้นเชือกแขวนิลิฟต์ขาด ลิฟต์จะทำการเบรคโดยอัตโนมัติเพื่อไม่ให้ลิฟต์ตกลงมาด้านล่าง

การแสดงระบบลิฟต์ที่นิวยอร์กเอ็กซ์โพสิชันในปี 1852 เป็นที่น่าสนใจและได้รับความสนใจจากผู้เข้าชมอย่างมาก เฮเมนส์ (Elisha Graves Otis)ได้เคลื่อนลิฟต์ขึ้นไปยังความสูงประมาณ 4 ชั้น ซึ่งเป็นการสาธิตว่าระบบลิฟต์สามารถทำงานได้อย่างปลอดภัย

การแสดงระบบลิฟต์นี้สร้างความประทับใจและผลักดันให้เกิดการพัฒนาลิฟต์ในอนาคต เฮเมนส์ (Elisha Graves Otis)ได้รับความเคารพและความยอมรับในอุตสาหกรรมลิฟต์ และทำให้เกิดการใช้เทคโนโลยีลิฟต์ที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นในอาคารสูงทั่วโลกในอนาคต

ประตูลิฟต์ปิดแล้วเปิดกลับ ปิดไม่สนิท หรือเกิดเสียงผิดปกติ เป็นอาการที่ผู้ดูแลอาคารควรบันทึกให้ชัดก่อนเรียกช่าง บทความนี้แยกสิ่งที่สังเกตได้จากพื้นที่ใช้งานทั่วไปออกจากงานตรวจซ่อม เพื่อช่วยส่งต่อข้อมูลได้ตรงจุด โดยไม่ต้องทดลองกั้นประตู เปิดฝาครอบ หรือปรับอุปกรณ์ด้วยตนเอง

ลิฟต์ใช้ไฟฟ้าในการพาคนขึ้น–ลง แต่ในบางช่วงของการเดินทาง ระบบขับลิฟต์สามารถส่งพลังงานไฟฟ้ากลับไปใช้ในอาคารได้ เทคโนโลยีนี้เรียกว่า Regenerative Drive หรือไดรฟ์คืนพลังงาน บทความนี้อธิบายหลักการ ข้อจำกัด และข้อมูลที่เจ้าของอาคารควรเตรียมก่อนพิจารณาปรับปรุงระบบเดิม โดยไม่ใช้ตัวเลขประหยัดไฟของโครงการอื่นเป็นคำรับประกัน

Page 1 of 2

รู้เรื่องลิฟต์

ติดต่อเรา

แนะนำปรึกษา
สอบถามข้อมูล:

โทร : 081 6410399
อีเมล : th@spcpartlifts.com  
ไลย์ : @680aczyk (มี @ ด้วยค่ะ)